بدهی‌‌های غیرجاری چیست؟

بدهی‌های غیرجاری
زمان مطالعه: 7 دقیقه
انتشار ۳ اسفند ۱۴۰۴
سطح مبتدی

ترازنامه یکی از مهم‌ترین صورت‌های مالی است که تصویر دقیقی از دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام شرکت ارائه می‌دهد. بدهی‌ها در این گزارش نقش کلیدی در شناخت تعهدات مالی و تدوین استراتژی‌های تأمین منابع دارند و به‌طور کلی به دو دسته جاری و غیرجاری تقسیم می‌شوند. در این مطلب، به معرفی بدهی‌‌های غیرجاری، جایگاه آن‌ها در ترازنامه و نقششان در ارزیابی سلامت مالی شرکت‌ها پرداخته می‌شود.

مفهوم بدهی‌‌های غیرجاری

بدهی‌های غیرجاری یا بدهی‌های بلندمدت، به تعهدات مالی یک شرکت گفته می‌شود که سررسید پرداخت آن‌ها بیش از یک سال مالی است. این نوع بدهی‌ها معمولاً برای تامین مالی دارایی‌های سرمایه‌ای، اجرای پروژه‌های توسعه‌ای و سرمایه‌گذاری‌های کلان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در ترازنامه، بدهی‌های غیرجاری به‌طور مجزا از بدهی‌های جاری گزارش می‌شوند تا تصویری شفاف‌تر از ساختار مالی شرکت ارائه گردد. این تفکیک به تحلیلگران و سرمایه‌گذاران کمک می‌کند جریان‌های نقدی و توانایی شرکت در مدیریت تعهدات کوتاه‌مدت و بلندمدت را بهتر ارزیابی کرده و تصمیمات مالی آگاهانه‌تری اتخاذ کنند.

اهمیت بدهی‌‌های غیرجاری

بدهی‌‌های غیرجاری در واقع تعهدات مالی بلندمدت شرکت‌ها هستند که نقش مهمی در مسیر رشد و توسعه ایفا می‌کنند. مزایای بدهی‌‌های غیرجاری عبارتند از:

  • فراهم‌سازی منابع مالی برای پروژه‌های بزرگ و بلندمدت
  • کاهش فشار بر نقدینگی و جریان‌های نقدی کوتاه‌مدت
  • بهره‌مندی از نرخ‌های بهره معمولاً پایین‌تر نسبت به بدهی‌های کوتاه‌مدت
  • بهبود تعادل و پایداری ساختار مالی شرکت
  • ایجاد زمینه رشد پایدار و افزایش توان رقابتی در بازار

انواع بدهی‌‌های غیرجاری

بدهی‌‌های غیرجاری بسته به ماهیت و نوع قرارداد مالی شرکت، می‌توانند اشکال مختلفی داشته باشند. مهم‌ترین انواع آن عبارتند از:

۱- وام‌ها و تسهیلات بانکی بلندمدت

شرکت‌ها برای تامین مالی پروژه‌های کلان مانند خرید تجهیزات سنگین، توسعه کارخانه یا سرمایه‌گذاری‌های زیربنایی از وام‌های بلندمدت استفاده می‌کنند. مدت بازپرداخت این وام‌ها معمولا چندین سال است و نرخ بهره آن‌ها بسته به شرایط بازار و اعتبار مالی شرکت تعیین می‌شود.

۲- اجاره‌های مالی بلند مدت (لیزینگ)

در قالب قرارداد لیزینگ، شرکت‌ها دارایی‌هایی مانند تجهیزات یا ماشین‌آلات را برای استفاده بلندمدت اجاره می‌کنند. در این حالت مالکیت دارایی با شرکت لیزینگ باقی می‌ماند، اما شرکت استفاده‌کننده موظف به پرداخت اقساط اجاره در طول قرارداد است.

۳- اوراق قرضه پرداختنی 

انتشار اوراق قرضه یکی از رایج‌ترین روش‌های تامین مالی بلندمدت است. شرکت‌ها با فروش اوراق به سرمایه‌گذاران، منابع مالی جذب می‌کنند و در مقابل متعهد می‌شوند اصل مبلغ و بهره دوره‌ای آن را در زمان سررسید پرداخت کنند. این روش معمولا برای پروژه‌های بزرگ و سرمایه‌بر استفاده می‌شود.

۴- مزایای پایان خدمت کارکنان

این تعهد مربوط به پرداخت‌های آینده به کارکنان مانند حق بازنشستگی یا پاداش پایان خدمت است. چون پرداخت این مبالغ معمولا در آینده و پس از سال مالی جاری صورت می‌گیرد، در بخش بدهی‌‌های غیرجاری ثبت می‌شود.

۵- سایر تعهدات بلندمدت

برخی قراردادها مانند قراردادهای خدماتی بلندمدت، نگهداری تجهیزات و … نیز در این گروه قرار می‌گیرند. این بدهی‌ها بسته به شرایط قرارداد ممکن است تا سال‌ها بر عهده شرکت باقی بمانند.

نسبت بدهی غیرجاری چیست؟

نسبت بدهی غیرجاری یکی از شاخص‌های کلیدی مالی است که توانایی شرکت در بازپرداخت بدهی‌های بلندمدت خود را نشان می‌دهد. این نسبت، سهم بدهی‌های بلندمدت شرکت نسبت به دارایی‌های غیرجاری آن را اندازه‌گیری می‌کند و مشخص می‌کند شرکت تا چه حد می‌تواند تعهدات بلندمدت خود را با استفاده از دارایی‌های پایدار پوشش دهد.

هرچه این نسبت در محدوده منطقی و متناسب با ساختار مالی شرکت باشد، نشان‌دهنده تعادل مناسب بین دارایی‌ها و بدهی‌های بلندمدت است. تحلیلگران و سرمایه‌گذاران با بررسی این شاخص، می‌توانند سلامت مالی و پایداری شرکت در بلندمدت را بهتر ارزیابی کنند.

نسبت بدهی غیرجاری

ریسک‌ها و مزایای بدهی غیرجاری

بدهی‌های غیرجاری، اگر به‌درستی مدیریت شوند، می‌توانند ابزار قدرتمندی برای رشد و توسعه شرکت باشند، اما همراه با ریسک‌هایی نیز هستند.

مزایا

  • دسترسی به منابع مالی کلان: شرکت می‌تواند بدون واگذاری مالکیت، منابع مالی بزرگ برای پروژه‌های توسعه‌ای جذب کند.
  • پایداری منابع مالی: بازپرداخت بلندمدت این بدهی‌ها فشار نقدینگی کوتاه‌مدت را کاهش می‌دهد و امکان برنامه‌ریزی طولانی‌مدت را فراهم می‌کند.
  • بهینه‌سازی ساختار سرمایه: ترکیب مناسب بدهی‌های بلندمدت و حقوق صاحبان سهام می‌تواند بازده سرمایه‌گذاری را افزایش دهد.
  • پشتیبانی از تصمیمات استراتژیک: شاخص‌هایی مانند نسبت بدهی غیرجاری به مدیران کمک می‌کند تا سرمایه‌گذاری‌ها، پرداخت سود سهام و جذب منابع جدید را بهتر مدیریت کنند.
  • سنجش توانایی پرداخت: تحلیلگران و سرمایه‌گذاران با این شاخص میزان توان شرکت در پوشش بدهی‌های بلندمدت را ارزیابی می‌کنند.

ریسک‌ها

  • افزایش بار مالی: پرداخت بهره و اصل بدهی‌های بلندمدت می‌تواند در سال‌های آینده فشار قابل توجهی بر جریان نقدی شرکت وارد کند.
    ریسک نوسانات اقتصادی: تغییر نرخ بهره با شرایط رکود اقتصادی ممکن است توانایی بازپرداخت تعهدات را تحت تاثیر قرار دهد.
  • ریسک اعتبار: ناتوانی شرکت در ایفای بدهی‌های بلندمدت می‌تواند اعتبار و اعتماد سرمایه‌گذاران را کاهش دهد و تأثیر منفی بر موقعیت شرکت در بازار داشته باشد.

تفاوت بدهی جاری و غیرجاری

در هر شرکت، بدهی‌ها به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: جاری و غیرجاری. این دسته‌بندی کمک می‌کند وضعیت مالی شرکت به‌طور شفاف در ترازنامه نمایش داده شود.

  • بدهی‌های جاری: شامل تعهداتی هستند که باید طی یک سال تسویه شوند، مانند حساب‌های پرداختنی یا وام‌های کوتاه‌مدت. این بدهی‌ها توانایی شرکت در مدیریت نقدینگی و پوشش هزینه‌های کوتاه‌مدت را نشان می‌دهند. افزایش بیش از حد آن‌ها ممکن است نشانه کمبود نقدینگی یا ضعف در مدیریت مالی باشد.
  • بدهی‌های غیرجاری: شامل تعهداتی است که سررسید آن‌ها بیش از یک سال است، مانند وام‌های بلندمدت بانکی، اوراق قرضه و اجاره‌های مالی طولانی‌مدت. این بدهی‌ها معمولاً برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت استفاده می‌شوند و نشان‌دهنده استراتژی رشد و توسعه شرکت هستند.

به طور خلاصه، تفاوت اصلی این دو نوع بدهی در مدت زمان بازپرداخت و تأثیر آن‌ها بر نقدینگی و برنامه‌ریزی مالی است. مدیریت هوشمندانه و متوازن بدهی‌های جاری و غیرجاری کلید حفظ ثبات مالی و رشد پایدار شرکت است.

بدهی‌‌ غیرجاری بانکی چیست؟

بدهی غیرجاری بانکی به وام‌ها و تسهیلاتی اطلاق می‌شود که توسط بانک‌ها و مؤسسات مالی برای دوره‌ای طولانی‌تر از یک سال ارائه می‌شوند. این بدهی‌ها معمولاً برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ، خرید دارایی‌های سرمایه‌ای یا توسعه کسب‌وکار استفاده می‌شوند و بازپرداخت آن‌ها در بازه‌های زمانی بلندمدت برنامه‌ریزی می‌شود.

اهمیت بدهی غیرجاری بانکی

  • تأمین مالی پروژه‌های بزرگ: شرکت‌ها و افراد می‌توانند با استفاده از این وام‌ها سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت خود را اجرا کنند، بدون آنکه فشار مالی کوتاه‌مدت ایجاد شود.
  • ثبات جریان نقدی بانک‌ها: بازپرداخت طولانی‌مدت وام‌ها به بانک‌ها امکان می‌دهد منابع مالی خود را مدیریت کرده و برنامه‌ریزی مالی بلندمدت داشته باشند.
  • تنوع پرتفوی و کاهش ریسک کوتاه‌مدت: این بدهی‌ها به بانک‌ها کمک می‌کنند سبد دارایی‌های خود را متنوع کنند و ریسک نقدینگی در کوتاه‌مدت کاهش یابد، هرچند باید ریسک اعتباری بلندمدت را نیز در نظر گرفت.
  • ابزاری برای رشد اقتصادی: با ارائه وام‌های غیرجاری، بانک‌ها زمینه سرمایه‌گذاری‌های بزرگ و توسعه کسب‌وکارها را فراهم می‌کنند و به رشد اقتصاد کلان کمک می‌کنند.

بدهی‌های غیرجاری، تعهدات مالی بلندمدت شرکت‌ها هستند که امکان تأمین منابع برای پروژه‌های بزرگ و سرمایه‌گذاری‌های طولانی‌مدت را فراهم می‌کنند. مدیریت هوشمندانه این بدهی‌ها تعادل ساختار مالی، کاهش ریسک نقدینگی و بهره‌مندی از مزایای مالیاتی را ممکن می‌سازد. در مجموع، این بدهی‌ها ابزار کلیدی رشد پایدار و توسعه استراتژیک شرکت محسوب می‌شوند.

سوالات متداول

۱. بدهی‌های غیرجاری چیست؟

بدهی‌های غیرجاری تعهدات مالی بلندمدت شرکت‌ها هستند که سررسید آن‌ها بیش از یک سال است و معمولاً برای تأمین منابع پروژه‌های بزرگ و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت استفاده می‌شوند.

۲. چه تفاوتی بین بدهی جاری و غیرجاری وجود دارد؟

بدهی‌های جاری ظرف یک سال تسویه می‌شوند و بر نقدینگی کوتاه‌مدت اثر دارند، در حالی که بدهی‌های غیرجاری بلندمدت هستند و برای تأمین پروژه‌های کلان و سرمایه‌گذاری‌های پایدار مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۳. بدهی غیرجاری بانکی چیست و چه مزایایی دارد؟

بدهی غیرجاری بانکی شامل وام‌ها و تسهیلات بلندمدت بانک‌ها است که برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ و توسعه کسب‌وکار استفاده می‌شوند و به مدیریت جریان نقدی بانک‌ها، کاهش ریسک کوتاه‌مدت و رشد اقتصادی کمک می‌کنند.

زهرا عامری کارشناس بازار سرمایه
Subscribe
Notify of
0 دیدگاه
Inline Feedbacks
View all comments